Διά βίου μάθηση, ψηφιακή πρόκληση και δυνατότητες πρόσβασης Κοινωνικά Ευάλωτων Ομάδων. - Anna Tsiboukli, Thomas Babalis (Πρακτικά Επετειακού Συνεδρίου 40 χρόνια από την ίδρυση της ΠΕΕ (1981-2021): Σύγχρονες τάσεις και εξελίξεις στις Επιστήμες της Αγωγής, 2022)
Οι κοινωνικά ευπαθείς ομάδες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, είτε λόγω ανα πηρίας, είτε λόγω ηλικίας, προέλευσης, αστεγίας, κατάχρησης ουσιών ή/και εγκλεισμού. Στις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες εντάσσονται και παιδιά που αντι μετωπίζουν κοινωνικά προβλήματα καθώς και νέοι ηλικίας 1625 ετών που βρί σκονται εκτός εκπαίδευσης, εργασίας και κατάρτισης. Καθοριστικό ρόλο στις μορφές αποκλεισμού παιδιών ηλικίας 017 ετών διαδραματίζει το μορφωτικό επίπεδο των γονέων. Σύμφωνα με την Eurostat (2021), στην Ελλάδα σήμερα το 74.4% των παιδιών υποεκπαιδευμένων γονέων κινδυνεύει από κοινωνικό αποκλεισμό. Την εποχή του ψηφιακού μετασχηματισμού εμφανίζονται και νέα ζητήματα, προκλήσεις και κίνδυνοι για «διπλό αποκλεισμό», τόσο κοινωνικό όσο και ψηφιακό, με τις αντίστοιχες συνέπειες για τις προοπτικές εκπαίδευσης και εργασίας σημαντικής μερίδας του πληθυσμού. Στην προσπάθεια αντιμετώ πισης του κοινωνικού αποκλεισμού και πρόληψης του ‘διπλού αποκλεισμού ́, στόχος των προγραμμάτων διά βίου μάθησης είναι η αύξηση των δυνατοτή των πρόσβασης στην εκπαίδευση ειδικά για τα άτομα που βρίσκονται εκτός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος. Ωστόσο, τα εμπόδια είναι σημαντικά και αφορούν διαφορετικά θεσμικά και στρατηγικά επίπεδα. Ή παρούσα εργα σία διερευνά τα παραπάνω θέματα καθώς και τις προκλήσεις και τις προοπτι κές που αναδύονται στην σύγχρονη εποχή.