Georg Trakl. Από τα τέλη του 19ου στις αρχές του 21ου αιώνα. „Die wilde Klage ihrer zerbrochenen Münder ...“. Πρακτικά διεθνούς συνεδρίου για τον Georg Trakl. Πανεπιστήμιο Α (2009)
Με αφορμή την επέτειο των 120 χρόνων από τη γέννηση του αυστριακού ποιητή Georg Trakl το Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνεργασία με την αυστριακή πρεσβεία στην Αθήνα, διοργάνωσε ημερίδα για τον ποιητή (24 Νοεμβρίου 2007), με τη συμμετοχή του διευθυντή του Κέντρου Ερευνών Georg Trakl (Trakl Forschungs- und Gedenkstätte) κ. Hans Weichselbaum. Η εκδήλωση εντάχθηκε στους εορτασμούς για τα 170 χρόνια από την ίδρυση του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από πλευράς του Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας την επιστημονική-οργανωτική επιτροπή αποτέλεσαν η Κατερίνα Μητραλέξη και η Εύη Πετροπούλου, οι οποίες επιμελήθηκαν στη συνέχεια την έκδοση των πρακτικών του συνεδρίου. Οι εισηγήσεις ανέδειξαν σημαντικές πτυχές του ποιητικού έργου του Georg Trakl, εισηγητή του εξπρεσιονισμού στην αυστριακή λογοτεχνία, ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στις εμβληματικές μορφές της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας. Ο τόμος συμπεριλαμβάνει τις έντεκα εισηγήσεις, οι οποίες ανίχνευσαν: τις καταβολές του ποιητή που εντοπίζονται στη Βιεννέζικη Πρωτοπορία (1910) και την πορεία του προς τον λογοτεχνικό μοντερνισμό (Hans Weischelbaum)· τους συσχετισμούς ανάμεσα στη λογοτεχνία και τη ζωγραφική στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού ρεύματος του εξπρεσιονισμού (Willi Benning)· τις εικόνες εκείνες στο ποιητικό του έργο που χαρακτηρίζονται από τη διαλεκτική μιας επίκλησης του θείου μέσω της άρνησής του και ως εκ τούτου μπορούν να λειτουργήσουν αντιπροσωπευτικά για τον λανθάνοντα μυστικισμό της λογοτεχνίας της νεωτερικότητας (Stefan Lindinger)· τη σημασιολογία της μικρής, αόριστης αλλά πολυσήμαντης λέξης «ίσως» στο ποιητικό έργο διαπιστώνοντας ότι αναδεικνύεται σε μείζονα ποιητικό όρο για το λυρικό σύμπαν του ποιητή (Joachim Theisen)· την έντονη διακειμενικότητα που εμφανίζεται στο έργο του ποιητή (Εύη Πετροπούλου)· την ποιητική του Georg Trakl ως όρο για τη μετάφραση του έργου του, καταλήγοντας στη διαπίστωση ότι αναγκαία προϋπόθεση για την απόδοση του έργου είναι μια μεταφραστική εργασία ανοιχτή προς το αινιγματικό (Έλενα Νούσια)· το ρόλο του αστικού τοπίου και της υπαίθρου στην ιδιότυπα εξπρεσιονιστική ποίηση του Trakl (Γιώργος Κεντρωτής)· την αναφορά στο μύθο του Ορφέα ως ψηλάφηση των ορίων της γλώσσας και της σχέσης της με τον χρόνο και τη μνήμη, με την ταυτότητα και τον έρωτα, την παρακμή και τον θάνατο, και τις εκφάνσεις του στην ποίηση του εξπρεσιονισμού και εμφατικά στην ποίηση του Trakl (Κατερίνα Καρακάση)· τις ελληνικές μεταφράσεις της ποίησης του Trakl αντιπαραβάλλοντας τις μεταφραστικές εκδοχές τεσσάρων μεταφραστών, του Δημήτρη Δήμου, 1983, του Ανδρέα Αγγελάκη, 1984, της Έλενας Νούσια, 1990, και του Μιχάλη Παπαντωνόπουλου, 2005 (Αναστασία Δασκαρόλη)· την πρόσληψη του έργου του Georg Trakl στην Ελλάδα στο πλαίσιο της πρόσληψης του γερμανικού εξπρεσιονισμού και τις επιδράσεις στην ποίηση του Νίκου Εγγονόπουλου, του Μίλτου Σαχτούρη και της Έλενας Νούσια (Κατερίνα Μητραλέξη)· τη σχέση της ποίησης του Trakl με τη ζωγραφική του Egon Schiele με απώτερο στόχο την ανάδειξη των σημαντικότερων όψεων του αυστριακού εξπρεσιονισμού (Αναστασία Αντωνοπούλου).