<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><xml><records><record><source-app name="Biblio" version="7.x">Drupal-Biblio</source-app><ref-type>32</ref-type><contributors><authors><author><style face="normal" font="default" size="100%">Σοφία Ριζοπούλου</style></author></authors></contributors><titles><title><style face="normal" font="default" size="100%">&lt;span id=&quot;refbody333&quot; class=&quot;refbody&quot;&gt;&lt;a id=&quot;__title&quot; class=&quot;ax title&quot; name=&quot;x&quot;&gt;&lt;/a&gt;Υδατικές σχέσεις στο φύλλο ένδεκα αείφυλλων σκληρόφυλλων ειδών &lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</style></title><secondary-title><style face="normal" font="default" size="100%">Βιολογίας</style></secondary-title></titles><dates><year><style  face="normal" font="default" size="100%">1986</style></year></dates><urls><web-urls><url><style face="normal" font="default" size="100%">http://phdtheses.ekt.gr/eadd/browse?type=author&amp;order=ASC&amp;sort_by=2&amp;rpp=20&amp;value=%CE%A1%CE%99%CE%96%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A5%2C+%CE%A3%CE%9F%CE%A6%CE%99%CE%91</style></url></web-urls></urls><language><style face="normal" font="default" size="100%">eng</style></language><abstract><style face="normal" font="default" size="100%">ΟΙ ΥΔΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ 11 αείφυλλων σκληρόφυλλων ειδών μελετήθηκαν με το υδατικό δυναμικό [ Ψ], το ωσμωτικό δυναμικό [Ψ&lt;sub&gt;S&lt;/sub&gt;], την πίεση σπαργή [Ψ&lt;sub&gt;Ρ&lt;/sub&gt;] και τη σχετική υδατοπεριεκτικότητα [RWC]. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έγινε δυνατή η διάκριση των 11 ειδών σε τρεις κατηγορίες (Α, Β και Γ),&amp;nbsp; σύμφωνα με τη ρύθμιση της υδατικής συμπεριφοράς. Η κατηγορία Α περιλαμβάνει φυτά με μεγάλες τιμές Ψ και RWC, και μικρές εποχικές διακυμάνσεις του Ψ&lt;sub&gt;S&lt;/sub&gt;. Η κατηγορία Β περιλαμβάνει φυτά με ενδιάμεσες τιμές Ψ και RWC, και μεγαλύτερες διακυμάνσεις του Ψ&lt;sub&gt;S&lt;/sub&gt;. Η κατηγορία Γ περιλαμβάνει φυτά με μικρές τιμές Ψ και RWC, ενώ Ψ&lt;sub&gt;S&lt;/sub&gt; και Ψ επιδικνύουν ανάλογη εποχική διακύμανση. Με τη χρλήση του φύλλου σαν σύστημα αναφοράς, διαπιστώθηκε ότι: 1) Τα φυτά αποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο και με χρονική υστέρηση στην υδατική καταπόνηση, 2) δεν χρησιμοποιούν την ωσμωρύθμιση σαν κύριο μηχανισμό&amp;nbsp; απόκρισης στην ξηρασία, Γ) επανακτούν τις μεγάλες τιμές Ψ και RWC όταν οι περιβαλλοντικές συνθήκες γίνουν ευνοικές, και Δ) επιλέγεται ως μηχανισμός απόκρισης στην υδατική καταπόνηση η ρύθμιση του Ψ&lt;sub&gt;S&lt;/sub&gt;, ή της Ψ&lt;sub&gt;Ρ,&lt;/sub&gt; ή της συσχέτισης RWC-Ψ&lt;sub&gt;Ρ&lt;/sub&gt;.</style></abstract><work-type><style face="normal" font="default" size="100%">PhD thesis</style></work-type></record></records></xml>