Η εργασία αξιολόγησε σχολικό πρόγραμμα για τη βελτίωση των στάσεων των εφήβων απέναντι στα άτομα με ψυχική ασθένεια και τις δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Ογδόντα έξι μαθητές 16–17 ετών συμμετείχαν σε τρία εργαστήρια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης και συγκρίθηκαν με 75 μαθητές ομάδας ελέγχου. Η παρέμβαση συνδέθηκε με θετικότερες στάσεις και συμπεριφορικές προθέσεις. Ωστόσο, ο φόβος απέναντι στα άτομα με ψυχική ασθένεια και ορισμένες συναφείς στάσεις αποδείχθηκαν περισσότερο ανθεκτικές στην αλλαγή.